Aandachtsland

‘Ik was in Aandachtsland’, zei het jongetje in de klas. De kinderen keken verbaasd. Het jochie sloeg er geen acht op en vervolgde:
‘We aten pannenkoeken, papa en mama speelden met me en we sliepen in een tent. In onze achtertuin.’
Zonder het te beseffen, had het manneke in de vakantie het meest kostbare gekregen dat er is: tijd en aandacht.
Zo’n simpel geluk, gewoon in de achtertuin..