Gelukkig nieuw jaar?

Ze moeten elkaar met auto’s passeren in een smalle straat waar aan weerszijden geparkeerd wordt. Ze staan allebei stil en zij verwacht dat er door vriendelijke gebarentaal duidelijk wordt hoe ze verder gaan. Er is een vrij parkeerhaventje aan de andere kant van de straat en zij wuift de tegenligger, een man, naar de mogelijkheid de prachtige nieuwe stationcar daar soepeltjes in te steken zodat zij elkaar stapvoets voorbij kunnen rijden.

Tot haar verbazing reageert hij anders. Hij maakt met een fel gebaar duidelijk dat zij degene is die achter uit moet schuiven, zo’n honderd meter langs de geparkeerde auto’s. Hij veegt haar als het ware van de straat, ze wordt weggebonjourd. Zij probeert nog een keer hem te bewegen in het parkeerhaventje te draaien. Maar de meneer in de grote auto is daar niet van gediend. Zij moet wijken.

Zijn gesticulatie wordt explicieter en  uiteindelijk wordt de man zo kwaad dat zijn raam open gaat en de eerste serie scheldwoorden door de lucht vliegt. Wel afgesloten met ‘mevrouw’, dat dan weer wel.

Zij rijdt, om uit de impasse te komen, een flink stuk achteruit. Hij passeert haar zelfvoldaan, niet met een dankjewel, maar met nieuwe vervloekingen. Uit het raam steekt nu niet alleen zijn pafferig gezicht, maar ook een vuist. Dan opent ook zij haar raam, houdt de eer aan zichzelf en wenst hem kalm een gelukkig nieuwjaar.

Hij kijkt verbaasd, gelukkig nieuwjaar? Dit had hij niet verwacht, zoveel lievigheid zit kennelijk niet in zijn systeem. Maar erger nog: met zoveel agressie in zijn omvangrijk lijf heeft hij waarschijnlijk ook geen flauw idee waar hij dat geluk zou moeten zoeken…

Elke zondagmorgen een Mooi kort, om even stil te staan.

Zie ook www.margrietbordes.nl