Levendig besje

Zij kwam haar tegen op de markt, een inmiddels behoorlijk op leeftijd geraakte dame. Een oud besje eigenlijk, verschrompeld, verweerd misschien, maar allerminst halfdood of saai. Integendeel, in een knalrode jurk gehuld is zij de levendigheid ten top, ondernemend en positief. Ze praten even en het besje vertelt dat ze op zoek is naar een levenspartner. Dat is tot op heden niet gelukt. De mannen zijn te dik, te ouwig, sloom, veeleisend en ongeïnteresseerd. Kortom, alle kandidaten zijn afgekeurd. 

De twee vrouwen lachen erom. Is dan nu de tijd gekomen om bij de pakken neer te gaan zitten? Nee, dat blijkt niets voor haar. Dóór moet ze, dan maar alleen, het leven heeft haar nog genoeg te bieden. 

Op de vraag waar ze de energie vandaan haalt en wat haar drijft, is het antwoord helder.
Alles is samen te vatten in hoop. Hoop doet bewegen, hoop overstemt opgeven, hoop maakt de wereld een tikkie mooier vindt ze. Maar nu moet ze weg, naar een afspraak. Het besje verdwijnt in haar fladderjurk tussen vers fruit en groente. Het lijkt of alle waar haar felrode kleur heeft aangenomen. 

Achtergebleven moet ze een beetje bekomen van de bruisende wervelwind die haar omvatte.  Wat een wijs hoopje mens.
Ze pakt haar boodschappentassen vol gezondheid op.
Lijkt het maar zo, of zijn die ineens niet zo zwaar meer?