Liefde voor letters

Mensen vragen waar ze de verhalen vandaan haalt. Maar ze haalt niet. Ze ontvangt.
Al wat op haar pad komt, soms eigen ervaringen, soms dingen die ze hoort, die ze voelt, worden gevat in woorden.
Ze weet nog dat ze als klein meisje uit school kwam met haar eerste schriftje vol letters. Ze hield het als een trofee voor zich, rustend op twee handen die ze horizontaal hield. De letters moesten blijven liggen, in de juiste volgorde, op de juiste plaats. Ze zorgde ervoor als waren het kostbare vlindertjes, waarvan ze niet wilde dat zij weg zouden vliegen. Zo jong al koesterde ze de letters die in verscheidenheid woorden konden vormen, lieflijke, beschrijvende, speelse, verdrietige, venijnige.
Haar liefde voor letters, voor woorden die zich in zinnen gegroepeerd zagen en vervolgens in een samenhang bij elkaar kwamen, is steeds verder gegroeid.

Dankzij hen verstaat zij de kunst van kijken, van luisteren, van voelen wat er werkelijk gezegd wordt. En dankzij haar pen, haar beste vriend, die zachtjes zijn werk doet, formuleringen vormt, ontstaat elke week een schilderijtje, een kleine imaginaire wereld van Mooi kort.